Kırmızıyla ciltlenmiş ağır kitaplarda rastladım adına
Öyle yıpratılmıştın ki; annen görse tanımazdı.
Faniliğin en güzel anlatımıydı gözlerin,
Safir ışıltısında bakışların vardı..
Bir elin havada, dua eder gibi,
Ya da ne bileyim öyle bir şeydi belki !
Okundukça anlaşılıyordu hikayen,
Cimrilikle aydınlatılmış,
Sonu meçhul yollarda buldum izini..
Karartılmış caddelerde tanık oldum gözyaşına,
Dökülüyordu yanaklarından Dicle'yle yarışırcasına..
29 Nisan 2011
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder